Pyłek pszczeli

Wskazania terapeutyczne do stosowania pyłku pszczelego.

Działanie pyłku pszczelego

zależy w dużym stopniu od postaci w jakiej jest podawany. Najmniej korzystne są suche odnóża z uwagi na ciężkostrawność i trudną przyswajalność, która wzrasta przy dokładnym rozdrobnieniu obnóży i ziarenek pyłku oraz przy podaniu jego wyciągów wodnych i tłuszczowych. Wartość bowiem pyłku zarówno ożywcza jak i lecznicza zależy nie tylko od zawartych w nim substancji, ale także od jego przyswajalności i strawności.

Choroby skóry

– łuszczyca. Dobre wyniki terapeutyczne daje miejscowe stosowanie maści propolisowej oraz ogólne pyłku i mleczka pszczelego. W uporczywych przypadkach podajemy dodatkowo propolis do wewnątrz w rozcieńczeniach od 7-30%. Pyłek jest również pomocny w leczeniu nadmiernego wypadania włosów, wynika to z obecności w nim aminokwasów zawierających siarkę, które nie tylko zapobiegają wypadaniu włosów ale również poprawiają ich wzrost.

Stany zapalne i wrzodziejące błony śluzowej jamy ustnej, oraz opryszczka warg

– pyłek podawany w skojarzeniu z propolisem działa silnie przeciwzapalnie, przeciwbólowo i regenerująco, znacznie skracając czas leczenia.

Gruźlica płuc

– podawanie pułku powoduje u tych chorych poprawą apetytu, przyrost na wadze i poprawę samopoczucia.

Choroby górnych dróg oddechowych

– podawanie prewencyjne pyłku zapobiega występowaniu chorób przeziębieniowych oraz grypy. Dotyczy to szczególnie ludzi starszych. W przypadku zachorowania zarówno skraca czas leczenia jak i łagodzi przebieg infekcji.

Miażdżyca i jej powikłania

– pyłek obniża poziom lipidów, głównie poziom trój glicerydów i cholesterolu w surowicy krwi i wątrobie, wpływając również na powstawanie i rozwój zmian w naczyniach krwionośnych poprzez działanie na procesy fibrynolityczne i agregację płytek krwi. Hamuje syntezę prostagłandyn, dzięki czemu wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe. Dotyczy to szczególnie wyciągów pyłku rzepakowego i lipowego. Stosowany zarówno w chorobie niedokrwiennej serca jak i nadciśnieniu, w okresie rekonwalescencji po zawale mięśnia sercowego oraz w zaburzeniach krążenia mózgowego głównie u osób starszych, a także w zaburzeniach krążenia obwodowego szczególnie kończyn dolnych. Korzystny wpływ pyłku w schorzeniach miażdżycowych układu krążenia potęguje kojarzenie go w terapii z propolisem i mleczkiem pszczelim.

Choroby przewodu pokarmowego

– uporczywe zaparcia, przewlekłe biegunki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego a także choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Działanie pyłku na florę bakteryjną przewodu pokarmowego jest bardzo korzystne i wybiórcze, ponieważ polega na zachowaniu prawidłowego rozwoju bakterii saprofitycznych przy równoczesnym eliminowaniu bakterii chorobotwórczych. Stwierdzono bowiem w pyłku obecność substancji będącej prototypem penicilliny działającej wybiórczo na bakterie z grupy salmonelli. Pyłek wzmaga również czynność wydzielniczą żołądka drogą normalizacji perystaltyki jelit. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, korzystny wpływ ma łączenie pyłku z propolisem, ze względu na jego działanie regenerujące proces gojenia się nadżerek i owrzodzeń.

Choroby wątroby

– pyłek normalizuje zaburzoną w schorzeniach wątroby przemianę białek i odnawia jej uszkodzoną mikrostrukturę. Działa osłaniąjąco na komórki wątroby zarówno w procesach zapalnych, toksycznych, pourazowych jak i w przypadkach uszkodzeń polekowych. Dlatego wskazany jest w zapaleniach wątroby, zarówno na tle bakteryjnym jak i wirusowym, w toksycznych uszkodzeniach na tle przewlekłego alkoholizmu, w zaniku wątroby, marskości. oraz w stanach pourazowych. Podobnie jak w

przypadku innych schorzeń dobre efekty terapeutyczne i prewencyjne w schorzeniach wątroby daje łączenie pyłku z innymi produktami pszczelimi, a więc miodem mniszkowym i gryczanym, propolisem i mleczkiem pszczelim.

Stany zapalne i przerostowe gruczołu krokowego i nieswoiste zapalenie cewki moczowej

– działanie pyłku polega prawdopodobnie na ochronnym wpływie tokoferolu, selenu, lipidów, fltosteroli i innych biokatalizatorów na zaburzenia korelacji wydzielniczych gruczołów płciowych i na zwiększenie wydzielania testosteronu. Wpływ ten powoduje cofanie się zarówno zmian zapalnych jak i przerostowych w gruczole krokowym i likwidacje zalegania moczu. Decydują o tym zarówno obecne w pyłku flawonoidy i sterole jak i związki potęgujące siłę skurczu mięśni w ścianie pęcherza moczowego, które zwiększają parcie na mocz. Pyłek poprawia również spermatogenezę u mężczyzn i owogenezę u kobiet zapobiegając tym samym poronieniom. Mężczyznom powyżej 40 lat należy prewencyjnie podawać pyłek w dawce 15g dziennie w celu zapobieżenia zmianom chorobowym w gruczole krokowym. W leczeniu zmian chorobowych prostaty /z wyjątkiem nowotworowych/ konieczne jest równoczesne podawanie propolisu.

Niedokrwistość

– głównie z niedoboru żelaza i to zarówno u dorosłych jak i dzieci. Wykazano, że po dwóch miesiącach kuracji pyłkiem, nastąpił u nich wzrost czerwonych ciałek krwi u dzieci o 25-30% a u dorosłych o 20%. Również pozytywne efekty uzyskuje się w przypadkach niedokrwistości wtórnych w przebiegu różnych schorzeń i po leczeniu preparatami przeciwreumatycznymi. W niedokrwistości wtórnej w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów uzyskano po leczeniu pyłkiem znamienny przyrost krwinek czerwonych, hemoglobiny i poziomu żelaza w surowicy krwi.

Choroby alergiczne

– pyłek należy stosować z wielką ostrożnością u osób wykazujących zwiększoną wrażliwość, szczególnie w przypadku pyłkowicy i astmie oskrzelowej atopowej. Korzystne jest tu kojarzenie pyłku z miodem w stosunku 1:10. Zarówno miód i pyłek powinny pochodzić z miejsc najbliższych miejsca stałego pobytu chorego. Kuracja pyłkowo-miodowa winna w celu prewencyjnym wyprzedzić o 30 dni okresy nasilenia się ataków alergicznych a więc czy to kwitnienie drzew, traw, czy sianokosy.

Choroby narządów wydzielania wewnętrznego

– pyłek zwiększa wydzielanie insuliny działającej przeciwcukrzycowo oraz powoduje wzrost wydzielania tyroksyny w niedoczynności tarczycy.

Choroba narządu wzroku

– zapalenie siatkówki, rogówki oraz spojówek – dzięki obecności w pyłku witaminy A i ryboflawiny po jego podaniu dochodzi do wyraźnej poprawy wzroku i do cofania się zmian chorobowych.

Choroby psychiczne, zaburzenia starcze, stany wyczerpania

psycho-fizycznego, oraz nerwice – pyłek powoduje poprawę ukrwienia tkanki nerwowej, normalizuje poziom pierwiastków i związków biotycznych prowadząc do polepszenia zdolności i koncentracji myślenia. Obniża stany napięcia nerwowego i pobudzenia psychoruchowego, prowadzi do poprawy samopoczucia oraz działa uspokajająco. Nie bez znaczenia jest również fakt, że podając pyłek eliminujemy z terapii leki psychotropowe, które przy dłuższym stosowaniu wywołują zjawisko psycho-fizycznego uzależnienia.

Choroby nowotworowe

– stosujemy pyłek w dawkach maksymalnych w celu uzupełnienia podstawowych składników organizmu. Po jego podaniu obserwuje się zmniejszenie nasilenia ataków bólowych oraz znaczną poprawę samopoczucia. Dotyczy to szczególnie chorych na białaczkę. Bardzo istotną zaletą leków roślinnych, a tym samym pyłku jest ich nietoksyczność oraz możliwość wielomiesięcznego ich podawania bez obawy uszkodzenia narządów.

Dawkowanie pyłku – poleca się co najmniej miesięczną kurację zaczynając od kilku gramów i dochodząc do 30-35g na dobę. W kuracjach przewlekłych, wielomiesięcznych z reguły letnio-jesiennych i zimowo-wiosennych nie należy przekraczać 20g pyłku na dobę. Dzieciom w przypadku niedokrwistości należy podawać od 5-20g pyłku dziennie przez okres 6 tygodni w zależności od wieku. Przeciętnie dzieciom do lat 7 podaje się 1/3 dawki dla dorosłych, a od 8-14 lat połowę dawki dorosłych. Dawka profilaktyczna dla dorosłych przy dhiższym stosowaniu wynosi 15g dziennie, a lecznicza 30g. Podając pyłek w kompleksowej terapii z innymi produktami pszczelimi zmniejszamy jego dawki szczególnie przy dłużej trwającej kuracji. Przerwa w leczeniu pyłkiem powinna trwać od 2-3 miesięcy. Przy kuracji intensywnej podajemy pyłek rozcieńczony mlekiem w dawkach jednorazowych 20-30g. Dla orientacji podaję, że czubata łyżka stołowa zawiera 24g suchego pyłku, płaska 15g, czubata łyżeczka do herbaty 8g, a płaska5g.

Autor dr Jerzy Gala

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s